Wanneer ik er nu op terugkijk, begrijp ik nog steeds niet hoe een normale jongen zoals ik
ooit Buck Howard zou leren kennen.
Toen ik 5 jaar oud was vroeg mijn vader me wat ik later zou willen worden.
Ik zei dat ik een stoomwals wou besturen, maar hij zei: Nee, jij wil advocaat worden.
Ik zei: Astronaut. Hij zei: Advocaat. Ik zei: Politieagent. Hij zei: Advocaat.
Dus kozen we voor een tussenoplossing. Voor advocaat.
Waardoor ik 20 jaar later rechten ging studeren.
En ook al was het de droom van mijn vader, ging ik er de eerst paar jaren toch volledig voor.
Tot op een bepaalde dag, was ik vroeg klaar met mijn examen en ik zat daar maar te denken.
Ik zat te denken dat er wel ergens, iemand de vurige wens had om advocaat te worden.
Maar na meer dan 2 jaar student in rechten, was ik er nog geen enkele tegengekomen.
En plots drong het tot me door. "Ik voel me niet gelukkig. "
Ik moet hier weg. En dit was het moment was de laatste kans om alles te beëindigen...
op pauze drukken, en een droom zoeken vooraleer het te laat was.
Te laat of niet, toch voelde het fantastisch aan.
Ik vertelde mijn vader hierover niets, maar ik was vrijwel zeker dat hij het zou begrijpen.
Ik moest hem enkel mijn situatie voorleggen.
Hallo, pa, het is tof en lastig. Je weet wel, de verbintenis is redelijk hard.
Ik zou een slechte advocaat geweest zijn. Het spannende was dat ik nu enkel maar opties had.
Ik kon doen wat ik wou, noem maar op en ik dacht het aan te kunnen.
Ik kon privé detective worden, een testrijder voor Nascar, een praatprogramma leiden.
Hoe kom je eigenlijk aan zo'n baan?
Maar de waarheid was in feite dat ik een idee in mijn achterhoofd had.
Ik had altijd al de heimelijke droom om schrijver te worden.
En alhoewel ik ook niet wist hoe die job te bereiken, toch had ik een pen en papier.
Dus deed ik wat me natuurlijk leek. En toen ontdekte ik een ander obstakel. "De Realiteit. "
De realiteit om iets te moeten doen voor kleine dingen als eten en huur te betalen,
en om mijn wagen te laten repareren.
Ik moest dringend een job vinden, maar waarom geen zonder een beetje avontuur.
lets met woorden zoals op beroemdheden en achter artiesten aanjagen.
En zo gebeurde het. Zo kwam ik in de gelegenheid om de enige echte Buck Howard te ontmoeten.
Jij bent zeker, Troy? Ik ben Gil. - Hallo, Gil. Sorry, dat ik te laat ben.
Rustig maar, dat geeft niet. Laten we gaan zitten.
Hij komt dadelijk wel. Het maakte indruk op ons dat je voor advocaat had gestudeerd.
Dat had in misschien moeten uitleggen. Ik heb de studies feitelijk niet afgemaakt.
Zo, daar is hij.
Hé, Buck!
Ik ben Buck Howard. - Troy Gable.
Hé man, ik ben tevreden dat je interesse hebt in deze job. Ik ben een druk bezet man...
Eén gedachte bleef door mijn hoofd spoken terwijl Buck aan het praten was...
Ik had er geen benul van, wie die man eigenlijk was. En ik denk dat dit te merken was.
Jij weet toch wie ik ben, nietwaar?
Je hebt toch de Tonight show gezien? - Ja, met John Carson, niet met de idioot die daar nu zit.
Buck was de 61 maal bij de Tonight show.
Ik denkt dat jij een goochelaar bent, nietwaar?
Buck is een mentalist. Goochelaar is tegenwoordig een vies woord.
Ik was een goochelaar toen ik drie jaar oud was, maar ik ben verder ontwikkeld,
ik heb niets tegen goochelaars, zolang ze maar niet meer leven.
Buck was al bij alle grote shows te zien. Jim Neighbours, John Davidson, Sally Jessie Rafael,
Diners, hij was dikwijls gastheer bij diners.
Hij trad al wereldwijd op. Las Vegas. - Dat is al even geleden.
Uw Job zou betekenen dat je zorgt voor alle rondreizen van Buck,
en met hem op tournee gaan en zorgen dat alle overeenkomsten vlekkeloos verlopen.
Het is een veeleisende maar uiteindelijk een zeer belonende job. Bijvoorbeeld...
gedurende een paar maanden zullen we hard werken aan een benefiet die ik opstartte
voor zieke kinderen met mijn vriend George Takei, beter bekend als Sulu, in Star Trek.
Hij is een zeer goede vriend.
Dit was zeker niet het soort werk dat mijn vader van me zou verwachten...
maar er was iets prikkelends aan Buck.
Hij vertelde lange verhalen over een wereld, gevuld met zijn beroemde vrienden.
Johnny Carson, Ed McMann. - De Kapitein en de ThaNeal.
Het was fijn je te leren kennen, jongeman. Ik denk dat dit zal lukken. Bel me later nog.
Dus, is de job nu de jouwe als je dat wenst. Het loon is 650$ per week om te beginnen.
Ja, dat klinkt prima.
Goed, dan gaan we naar Bakersfield dit weekend. Daar toont iemand je wel het nodige. Veel geluk.
Bedankt, Gil.
Wat jullie jongeren niet weten is dat Johnny Carson met als "De Grote Buck Howard" doopte.
Weet je nog welke truc die avond uitvoerde? - Het is geen truc maar een effect.
Het spijt me. Ik wist niet dat er een verschil was.
Hou dit even bij je.
Edward, ik geef een muntstuk, dat je klemmen tussen je duim en wijsvinger.
Ik begin met tellen. En telkens je je verplicht voelt om het te laten vallen, doe je dat. Klaar?
Eén, twee drie...
Troy, kan je aan Edward tonen wat er op dat stukje papier staat.
Welkom in Bakersfield, Ik ben Sheila Heller. - Ik ben Buck Howard.
Dit zijn Alan, Troy en Edward, een tijdschrift journalist die een karakterschets van me maakt,
het wordt een frontblad verhaal, nietwaar?
Buck moet terug naar het hotel voor de voorbereiding voor de voorstelling,
maar Troy en ik kunnen even mee rondkijken.
Helemaal geen probleem.
Ik kom graag naar de "Venue Verse," naar mensen die deze plaatsten draaiende houden.
Kerel, kijk eens, ik hou van dat brede heupwiegen.
Hier is de speciale kleedkamer voor de grote beroemden. Die voor Buck zal zijn.
En er zijn snacks aanwezig.
Waar is de cognac? - Ik wist dat ik iets vergeten was, ik zorg er voor.
Oké. - Oké, het spijt me.
Excuseer me. - Doe maar. - Juist, ja.
Ik voorspel... binnenkort.
Ik wil niet klagen, maar val je niet in slaap? - Heb je die intro bij je?
Het spijt me zo over het publiek Ik verwachtte dat het zeker halvol zou zijn.
Troy, zeg Buck dat hij op moet en dat als hij ernaar vraagt, zeg dan dat er veel volk is.
Kom maar binnen.
Hoe groot is de menigte? - Redelijk vol.
Redelijk vol, wat wil dat zeggen? - Niets, er is veel volk, de zaal zit vol.
Prima, we gaan ervoor.
Buck, deze kant op. - We gaan ervoor.
Ben je er klaar voor? - Natuurlijk. - Hij is klaar, attributen klaar voor opname.
Dames en heren het is me een eer U voor stellen aan een man
die reeds 27 landen optrad op radio en TV, en andere media
waaronder de Tonight Show met Johnny Carson. Ik stel je voor aan de grote "Buck Howard. "
Hier gaan we! - Stom gepeupel.
Ik hou van deze stad.
Excuseer me een kwartiertje, als hij met de piano begint. Ik ben even buiten.
Dames en heren ik heb een vrijwilliger nodig. Deze twee jonge mannen vooraan lijken perfect.
Dit viel me op bij Buck toen ik zijn optreden ontleedde.
Hij was ondermatig, dat viel niet te ontkennen.
Maar hij had ook een ongedwongen charme, waarvan het publiek scheen te houden.
Ik vroeg je een nummer te kiezen tussen 1 en 100. Maar dat deed je niet, nietwaar?
Ik denk het niet.
Koos je het nummer... nul?
Nul.
Is dat niet fantastisch, mensen? Is dat niet fantastisch?
Zit en val in een diepe slaap, slaap zacht.
Wat de wereld nu nodig heeft is liefde, zoete liefde...
Voordat ik verdwijn moet ik nog één keer op uw goedhartigheid beroep doen.
Ik heb 4 vrijwilligers nodig. Twee daarvan gaan met mij naar de "Green Room"
de andere 2 blijven hier in de zaal en nemen mij volledige vergoeding
en verstoppen die vergoeding hier.
Als ik de vergoeding niet terugvind, als ik terugkom.
Dan blijft dat geld hier in Bakersfield California. Ik hou van deze stand.
Hij deed dit vorige week in Stockton. Kennelijk vindt hij zijn geld altijd terug, al 5000 keer.
Jullie mogen nu uw vier vrijwilligers aanduiden.
Martin, je moet nu naar de "Green Room. "
Heren dit is mijn ganse entourage, zodat je kan zien dat er niet vals gespeeld word,
terwijl ze mijn geld verbergen, zijn jullie mijn getuigen. Willen jullie een gesigneerde foto?
Ja. - Alan, een paar gesigneerde kleurenfoto's, asjeblieft.
Ik zie geen kleurenfoto's liggen.
Zoek, en je zal vinden Alan. ze liggen daar, mijn inktpen asjeblieft.
Bedankt, Troy. - Zwart-wit is ook goed.
Nee, die zij oud? Dat is niet goed. Alan? - Dit zijn de enige die we bijhebben, Buck.
Mr. Howard. Ze zijn er klaar voor. - Dat is prima nieuws.
Sorry mensen, er komen dus geen foto's dankzij het geklungel van Alan.
Ik wil wel een Zwart-wit. - Wat heeft dat voor zin?
We gaan.
Hartelijk bedankt. - Sorry.
Mag ik in je rechterschoen kijken, asjeblieft?
Ik dacht dat het meer zou zijn.
Hoe deed hij dat? - Ik hou van deze stad.
Je moet me hier niet mee vernederen ben incompetent! Dat is niet waar!
Zeg dat dan in mijn gezicht. - Rot op hier, en laat kassa maar bij Troy, het is mijn geld.
Ja, Buck, wel... je bent waardeloos!
Ik kan je niet meer opleiden, je moet het zelf verder maar uitzoeken.
Ik weet niet eens waar te beginnen. - Het is niet zo ingewikkeld. Luister.
Als je deze job aanneemt dan ben je een idioot, begrepen.
Troy, het spijt me dat je dit moest zien,
dit is geen leuk verhaal, dat hoef je niet neer te schrijven.
Alan, je moest maar eens opstappen anders roep ik de veiligheidsmensen. - Doe dat dan, fossiel!
Ik denk alles nu aan jullie is, gasten.
Het spijt me voor de onderbreking. Mag ik je handtekening?- Alles voor een mooie jongedame.
Heb je genoten van de voorstelling? - Die zag ik niet, ik wist niet eens dat je hier was.
Het stond niet vermeld in de krant of elders.
Ik keek altijd naar je tijdens de Carson show. - Dat is fijn. Asjeblieft. - Bedankt.
Er zit je iets dwars, nietwaar?
Dat gedoe met Alan. - Alan en ik hebben al jaren problemen, daarom liet ik hem gaan.
Troy, jij heb ambitie voor deze job, dat weet ik.
Wat je ook wil doen in de toekomst, daar heb je ervaring voor nodig en die kan ik je geven.
Er staan grote dingen te gebeuren voor mij.
Welke dan? - Wel, Troy als je er even bij blijft, met mij samenwerkt dan merk je het wel.
Akkoord?
Ik ging ervoor, mijn leven bestond volledig uit Buck Howard, ten allertijde.
We speelden in oude zalen, meestal halvol, maar dat scheen Buck niet te merken.
Vanaf hij op het podium stond was hij in eigen vervoering.
Buck ging tot het uiterste. Met alles wat hij deed scheen het onmogelijk plots mogelijk.
Wild of niet? Juist.
Buck had zijn aanhang en wij gingen er naartoe. - Ik hou van deze stad!
Om één of andere rede waren de mensen van Akron Ohio gek van hem.
Ik zag delen van het land die ik nog nooit gezien had.
Welkom in Alamat, Oregon. - Ik hou van deze stad!
Waar ik nog nooit over gehoord had. - Welkom in Wisconsin. - Ik hou van deze stad!
Buck had zijn dienstmannen. - Hoeveel gaf je de omroeper? - Twee dollar.
Dat is alles? Je vertegenwoordigt mij, Troy. Zo lijk ik goedkoop.
Troy, kom je even binnen. Gaf je de omroeper net tien dollar - Ja waarom?
Dat is veel te veel. Eén dollar per omroep, dat is genoeg. Ik ben niet uit geld gemaakt.
En soms gebeurde het buiten het werk. - Ze zetten me in een in mobilehome!
Deze show is al naar de vaantjes. Jij bent onbekwaam!
Ja, Buck kon moeilijk doen, en soms vroeg ik me af waarom ik het allemaal aanvaardde.
Mr. Howard. Ik dank je hartelijk dat je me erbij wil hebben.
Ik wou enkel maar zeggen dat je me Raja mag noemen, maar dat doe ik niet.
Trouwens, is Mr. Takei hier?
Nee, hij is er dit jaar niet bij.
Ik bedoel mijn kamergenoot van mijn school was manager van een Multi miljoenen fonds
en ik hielp hier Buck Howard op een benefiet met Gary Coleman en iemand van politie academie.
Dat is toch echt vreemd. Maar ik vond het niet erg.
Het was best leuk. Tenminste hoe je het uiteraard bekijkt.
Je moet me zeggen hoe je het doet. Ik word steeds ouder en jij bent nog net dezelfde.
Zuiver leven. - Ja, zuiver leven en al je geld onder je matras bewaren, nietwaar?
Ik wil je echt bedanken om me te bellen. Niemand belt me nog.
Buck. We zijn klaar om te beginnen.
Een prima show, iedereen.
Het volgende lied wil ik opdragen aan iemand die ooit een zeer goede vriend van me was.
Sulu. Van Star Trek. Mr. George Takei. George...
Moge de sterkte in je zitten.
Hoe afgezaagd de show van Buck ook kon zijn, en hoeveel hij ervoor tegen me brulde...
ik miste nooit de geld truc. Het was dat ene deel van de show dat me altijd verbaasde.
Dames en heren... Mijn geld.
Mijn geld!
En zonder enig falen verbaasde het ook altijd het publiek.
Met enige persoonlijke terughoudendheid, moet ik al heer herhalen dat mijn geld...
in uw bustehouder zit.
Dames en heren, hier is het geld!
Ik ken mijn plaats in de wereld, maar deze finale was de plaats van Buck.
En door er deel van te maken, deed me misschien aanvoelen dat ik op het juiste pad zat.
Dat is misschien één van de laatste handtekeningenjagers van de "Grote Buck Howard. "
Een kleurenfoto. Aan wie moet ik het opdragen? - Vader wat doe jij hier?
Ik wou jou net hetzelfde vragen.
Is dit je vader? Ik wist niet dat je familie had in Lisberg? - Dat is ook zo.
Wat een eer mijnheer. Ik ben Buck Howard.
Maar voordat jij me feliciteert voor de voorstelling,
moet ik je eerst feliciteren. Je zoon is een prima man en doet zijn werk fantastisch.
Ik dacht dat hij rechten studeerde, dat zei hij me tenminste maar...
ik ben blij dat hij zijn werk voor jou prima doet.
Hazo... Wel, Mr. Gable ik begrijp je gevoelens. Mijn vader wou mij ook niet in de showbusiness,
hij wou dat ik boekhouder werd. Maar dat duidelijk niet mijn roeping.
Ja, daar ga ik niets aan opmerken, maar uw bagage rondzeulen zoals Troy doet...
Tja, ik besteedde veel geld aan zijn opleiding. - Pa.
Troy, man. Mijnheer ik heb een theorie daarover. Dat is mijn opwaartse en neerwaartse theorie.
Misschien merkte je dat op in het muzikale gedeelte van mijn...
Luister, ik wil mijn zoon alleen spreken.
Goed dan, ik wou enkel wat terechte informatie toevoegen.
Dat heb je al gedaan denk ik.
Nog een goede avond dan. Troy, we regelen alles wanneer je terugkeert naar het hotel.
Een merkwaardige man.
Pa, het spijt me. - Ik hoorde je een maand niets van je.
Ik moet je vrienden bellen alsof ik een verdomde politieagent was. - Dat weet ik.
Ik had er alles voor over gehad om rechten te kunnen studeren, Troy. Alles.
Ik haatte het. Ik was niet gelukkig daar.
Denk je dat ik dagelijks de deur dansend uitging met alles waar ik mijn dag aan ging besteden?
Ik weet niet wat hij hier uitvoert. En jij ook niet denk ik. Kom op.
Je bent slimmer dan dit. Dat is zo. Jij bent slimmer dan dit.
Ik hoop dat je hier van geniet.
Ik denk dat ik dit niet meer kan doen,
het spijt me. Ik moet ontslag nemen.
Het moet zo.
Is Gil nog niet hier? - Nee nog niet, ik moet iets met je bespreken.
Het spijt me dat ik laat ben, het verkeer. - Kunnen we later hierover verder spreken,
maar ik moet eerst wat zaken bespreken.
Ik heb geprobeerd, ik was met mannen in Atlanta elke week op de hort,
ze willen je in de show maar ze vinden je bekendheid niet goed genoeg.
Letterman dat begrijp ik, ik heb geen geschiedenis gemaakt daar maar...
die Jay Leno.
Ik denk dat hij de show een grote oneer bewijst door mij te weigeren,
ik maakt zowat de Tonight show.
Je moet nu meteen aandacht krijgen. Ik sprak met promotors in Vegas...
en zei dat je nu beter dan bent dan ooit. Ze moeten het enkel kunnen zien.
Als ze werkelijk iets willen zien. Dan heb ik wel iets om ze te tonen.
De laatste 3 jaren ben ik bezig met een nieuwe truc. Ik kan het jullie nog niet verklappen.
Niet dat ik jullie niet vertrouw, maar dit mag absoluut nog niet uitlekken naar de pers.
Ik kan je enkel zeggen dat het enorm is. Ik denk dat Cincinnati de plaats is om het te onthullen.
Ze hielden altijd al van me in Ohio. Niet echt Ohio, maar Akron... Het is dezelfde Staat.
Je moet Steve Keating bellen in New York, en de stadskrant.
Ik wil de locale en de nationale pers aanwezig. Ik voel het, dit wordt groots.
Cincinnati.
Welkom in Cincinnati. - Ik hou van deze stad.
Ik ben Dorine. En dit is mijn broer Kenny. - Aangenaam, ik ben Buck Howard.
Hallo, Kenny. Hoe gaat het ermee?
Namens ons beiden en de samenleving van Cincinnati, bied ik je deze speld aan.
Allemachtig. Kijk eens hoe mooi.
Je zou wel een te fel hebben doorgedrukt. - Het spijt me zo.
Het is een mooie speld, van een mooie vrouw
en ik draag hem als geluksspeld tijdens mijn ganse verblijf hier.
Ik hou van deze ontvangsten voor de show, maar ik moet terug naar het hotel
Want mijn persafgevaardigde is gekomen voor een ontmoeting met de gemeenschap van Manhattan.
Helemaal geen probleem, wij zij je gastheren, we brengen je overal wanneer je ook maar wil.
Dat is onze traditie, zo is Cincinnati. - Ik ben je chauffeur.
We hebben een limousine met alles eraan.
Ik zag je in 1989 helemaal in het groen, je was geweldig. Weet je dat nog?
Ik herinner me dat nog vaag. dat is bijna 20 jaar geleden, en ik treed 400 maal op per jaar.
Vierhonderd optredens per jaar?
Ik doe de berekeningen uit het hoofd. - Draai je hoofd nu maar om.
Hoe is dat fysiek mogelijk? Dat is meer dan een show per avond,
waar treed je dan op, op maandag en dinsdagavond en hoe regel je uw reistijd dan?
Hij moet nu aangekomen zijn. Het is Steve Keating. K E A.
Dat weet ik wel, ik noemde zijn naam al 1000 keer. Ze zeggen dat hij niet aangekomen is.
Dit is absurd.
Ik moet de TV voorstelling deze namiddag doen. Ik heb geen persafgevaardigde,
en ik word gedwongen om de ganse dag rondgereden te worden door die twee Hastings.
Misschien is hij daar, Troy. Doe maar open.
Hallo. - Heb ik de juiste kamer, ik zoek Buck Howard.
Kan jij? - Hang mijn broek even op, asjeblieft. Hoe kan ik je helpen juffrouw?
Mr. Howard, Valerie Brennon van KVT, Steve kon niet komen. Er was een noodgeval in Londen met..
Gary Oldman, dus moet ik nu met je samenwerken. - Met jou? Je bent bijna nog een embryo.
Ik kan dit niet goed aan, ik hou net van die plotse veranderingen.
Ik heb een zwaar weekend voor de boeg. Zaterdag een show en zondag een groot evenement.
Ik weet er alles vanaf. Ik ben ingelicht, en het is niet perfect...
ik weet dat je Steve inhuurde, maar ik denk dat ik hem bekwaam kan vervangen.
Oké, dan doen we dat maar, zien hoe het gaat. - Goed. Mijn naam is Valerie.
Goed dan, Valerie.
Dit is Troy, mijn manager.
Waarom rust je niet even, het nieuws is over enkele uren en ik moet uw schema nog bijwerken.
Kan je Troy even missen, dat zou goed zijn. Hij kan me helpen om enkele columns te schrijven.
Troy, heb je enig bezwaar? - Nee.
Het was aangenaam je te ontmoeten.
Bedankt.
Wil je nog iets bespreken? - Nee ik wou alleen maar wat drinken.
Een whisky met ijs, asjeblieft? - Mijnheer? - Hetzelfde.
Niet te geloven dat ik Cincinnati zit samen met Buck Howard.
Mag ik je iets vragen over Buck? - Ja. - Is hij een homo. We hebben gewed op kantoor.
Ik weet het niet.
Dus ben jij niet zijn reisgenoot, ofzo? - Nee. - Oké, oke.
Je decoreert enkel zijn nieuwe kamer en zorgt voor zijn broek.
Nee, Buck ik gewoon mijn baas.
Ik doe dit om mijn rekeningen te kunnen betalen, totdat ik uitgezocht heb...
Totdat je weet wat je werkelijk wil gaan doen.
Oké, eens raden, jij bent een knappe man. Ben je een acteur? - Nee.
Een Stand up comedian? - Mijn God, nee.
Wacht even...
Jij bent een schrijver, is dat juist? - Nee. - Ja.
Ik schrijf een beetje. - Wat heb je zoal geschreven?
Kleine dingetjes. Stomme dingetjes, wat me overkwam of niet,
wat ik zou willen dat er me zou gebeuren, zulke dingen.
Voor mij klinkt dat als een schrijver.
Bedankt. - Ik zei niet dat je een goede schrijver bent.
Ik moet gaan, het was leuk. Ik ga me nu opfrissen voor een grote avond uit.
Ik zie je tijdens het eten.
Ik kan niet geloven dat jij Sulu uit Star Trek kent.
En Spock, ken je hem ook?
Ik ontmoette Leonard Nimoy wel,
maar ik kan niet zeggen dat we bepaald vrienden waren, met George daarentegen wel.
Mr. Howard ben je ooit gehuwd geweest? - Nee, ik ontmoette nooit de ware.
Daar heb je een punt.
En Shirley McClain zei: Echte liefde moet wonderlijk zijn om zijn waarde te kennen.
Dat is mooi gezegd.
Shirley is een klant van ons, het is een heel lieve vrouw. - Ken jij Shirley McClain?
Dat is mijn werk. Ik organiseer en coördineer publiciteit voor beroemdheden.
Vertel ons dan eens wat lasterpraatjes. - Nee. Wie met wie slaapt...
Ik weet dat Shirley... ooit naar mijn show kwam.
Oké, kies eens een mooi verhaal uit voor ons. - Oké.
Mensen lachen graag om Call Reeves omdat hij...
Maar hij is 1 van de liefste mannen die er zijn. - Dat merk je zo.
Dat hij ervan gaf in "The Matrix. " Zeg hem maar. - Oké. En Jay Leno is maar een gewone man.
Hij is zeer bescheiden, en echt lief.
Denk je dat Jay Leno gewoon maar een normale lieve man is uit Boston?
Je hebt niet het minste benul waarover je praat.
Ik heb Jay Leno meerdere malen ontmoet, en hij was altijd zeer zachtaardig.
Misschien deed hij alsof. Ik ken Jay Leno, juffie. Ik ken hem. Een volwassen heksenjager.
Hierin moet je me vertrouwen.
Buck Howard? Uw make-up.
Nee Buck, deze kant uit. - Laten we het doen.
Ik ben zo terug, ik moet even naar huis naar de kinderen.
Ze is super. Mijn zuster. Ze is een genie.
Zeer artistiek, dikwijls getrouwd.
Ze had een glamoureus leven. - Zo lijkt het toch.
Hoe praat je met mister X? Ik zeg het niet verder, dat zweer ik je.
Ik weet het niet. Ik weet het niet. Ik weet het niet. Echt niet.
Jij bent zijn assistent, hij vertelt je toch wel iets. Kenny, voor zover ik weet is hij echt.
De reclame komt onmiddellijk en dan zijn we aan de beurt.
De producer zegt dat we moeten toekijken vanuit de coulisse.
Jij ruikt zeer lekker. - Bedankt.
Ik ben Cindy Crown, met de goochelaar Buck Howard,
of "De Grote Buck Howard" zoals hij beter gekend is. Fijn dat je in Cincinnati bent Buck.
Bedankt Cindy, ik ben blij dat ik hier kan zijn.
Ja ik weet het, je bent hier voor een zeer speciale show.
Inderdaad Cindy. Zaterdagavond treed ik op in het Cincinnati kunstgebouw,
ik was bang dat Ohio een kunstgebouw had, maar verwachtte nooit dat het in Cincinnati stond.
En op zondag namiddag treed ik op met een zeer belangrijk evenement.
Waarom vertel je ons daar niet iets over.
Dit was een topgeheim tot op heden.
Om twee uur in de namiddag, breng ik 900 zielen in slaap,
die ik onmiddellijk daarna zal laten ontwaken, alsof ze dood waren.
Dat klinkt formidabel. Zorg ervoor dat het goed afloopt met die mensen.
Ik hoorde dat je een opwarmertje ging doen door een magische truc met mij.
Neem dit papiertje in uw linkerhand. Nu heb ik nog een muntstuk nodig. Zo daar zit er eentje.
Ik wil dat je die zilveren dollar in je linkerhand houdt, tussen duim en wijsvinger.
Ik begin met tellen. En als je je verplicht voelt om het te laten vallen, doe je dat. Klaar?
Eén...
twee...
drie...
vier...
vijf. - Nog 20 seconden, Cindy.
Cindy, je begrijpt toch dat je op een bepaald moment de munt moet laten vallen?
Het spijt me, misschien begreep ik het niet. - Nog tien seconden, Cindy.
Wel, onze tijd is om. - We kunnen dit nog vlug doen. Je hand vooruit.
We proberen het nog één keer. Zeer vlug dan.
Klaar? - Sorry, maar de uitzending is gedaan, Buck.
Bedankt. - Haal hem eraf.
We zijn klaar. - Misschien kan je later nog eens terugkomen.
Luister, het spijt me, Mr. Howard.
Wat is er met die man? Hij wil zijn fout niet toegeven, en ik moet hem verontschuldigen.
Ik weet niet waarom, maar ik probeer het.
Het is oké, rustig maar. Zo is Buck nu eenmaal. Morgen doet hij of er niet is gebeurd.
Wat doe jij hier?
Serieus. Waarom werkt een man als jij in hemels- naam voor Buck Howard, dat wil ik eens weten.
Ik stopte met rechten te studeren en ging naar L.A.
Je was momenteel beter op school gebleven. - Oké.
Buck is geen picknick, maar rechten studeren is dagelijks wakker worden daar, je droogt er uit.
Ik geef toe, dat ik niet wat ik nu doe. Ik moet ontslag nemen, en het uitzoeken, maar...
Ik probeer het. En dat voelt goed aan. Het voelt aan dat ik weet wat ik moet doen.
Kom op, je wordt verondersteld om niets te doen.
Het leven is geen magie. Niemand word verondersteld om iets te doen.
Hoe kan jij dat weten?
Jij kijkt neer op alles, van Buck Howard tot en met Meryll Streep
voor jou zijn het de meest creatieve mensen die willen dat de ganse wereld van hen houd,
en ze aanbid, wat belachelijk is.
Oké, het spijt me. Misschien ben ik naďef, maar... het leven is kort.
Ik bedoel... Op een dag zijn wij hier niet en...
daar zit de hele kwestie. Ik wil mijn tijd doorbrengen met dingen die mijn hart vervoeren.
Het maakt me niet uit wat dat zegt over bepaalde voor de dingen, het is allemaal oké.
Dat windt me op. - Echt waar?
Ja, dat hele uitzonderlijke.
Ik heb een vriendje. Ach, vergeet maar dat ik dat zei.
Hallo? - Troy, slaap je nog?
Buck! Nee, ik ben wakker. Ik denk dat ik net iets bedacht heb. Wat is er?
Waar is Valerie in Godsnaam? Ze moest vandaag interviews voor me organiseren.
Ik heb geen idee waar ze uithangt.
Ik weet niet juist waar ze is, ik weet zeker dat ze ermee bezig is. Ik probeer haar te vinden.
Ik was net onderweg naar haar.
Ik bereid me voor op mijn kamer voor vanavond. Ik wil enkel gestoord worden door de pers. - Ok.
Volg je me, Buck gaat naar het podium, tot aan de microfoon. Ik hou van deze stad.
Hij doet een paar trucjes, dan gaat hij naar de piano. Blijf gewoon bij Buck de ganse tijd.
Hallo.
Ik moet je iets laten zien.
Edward's reportage.
Ik hoorde dat het eraan kwam, en hoorde dat het slecht was.
De grappen bedoel ik...
Ja, hij maakt de ganse tijd vrij veel grapjes over Buck.
Oké.
Hij mag dit niet zien.
Nee ander kant, het is deze hier Mr. Howard.
Mr. Howard? Zou je het goed vinden als ik je voorstel voor de voorstelling van vanavond?
Nee, dat is niet oké.
ik word door een bandopname voorgesteld, altijd zo geweest en zo blijft het.
Dat is toch wel een mooie outfit, heel voorkomend.
Hang het daar maar, Kenny. Bedankt.
Kenny dat is alles, bedankt. - Oké, ik wacht daar wel.
Troy, dit is dringend. Ik wil die Kenny niet in mijn buurt.
Ons beleid is, uit de weg gek, ik moet een trein halen. Begrepen?
Geef hem een kleurenfoto, of beter nog een zwart-wit. En verder...
Waarom houden we niet meer interviews? Waar is de mentale dwerg Valerie mee bezig?
Ze heeft een interview voor je vandaag, ze zijn trouwens onderweg hiernaartoe. - Met wie?
Een Columnist van het internet. - Ik ken die man niet eens, begrijp je?
Het is hier en nu binnen enkel minuten en ik wist van niets.
Ik moet me nu voorbereiden voor de show, Troy? Wat kan een interview nu goedmaken?
Buck, ik denk dat Valerie zich meer op het grote moment van morgen concentreert.
Men zei ze dat de mensen van hier de plaatsen zouden vullen.
Buck, dit is Mark Simpson om je te interviewen.
Hallo jongeman, ik heb reeds veel over je gehoord. - Ik ben een grote fan.
Kom verder, ik grijp een stoel voor je, en zet je maar.
Ik heb niet veel tijd voor je, er komt veel pers vandaag.
Buck ben je klaar? - Ja.
Oké Jeff, Buck is klaar. Lichten dempen en speel de band maar af.
Podiumlicht aan, graag? - Wat doet ze nu?
Bedankt. - Het is in orde, ze heeft een grote verassing voor je.
Ik wil de Grote Buck Howard op mijn eigen speciale manier in Cincinnati welkom heten.
Dus heb ik een klein liedje gemaakt. Ik hoop dat hij het goed vindt.
Troy, je moet haar tegenhouden. - Hoe dan?
Geloof je in magie, dan is Buck Howard hier voor je.
Hij zal je een grote show geven. Je hebt niets te vrezen.
Er zal wat magie zijn en wat mentalisme ook.
En als we wat geluk hebben speelt hij ook nog op de piano. Geloof je in magie?
Geloof je in magie?
Dames en heren de Grote Buck Howard!
Kom op, Buck! De Grote Buck Howard mensen!
Het meest amateuristische dat ik 40 jaar heb moeten meemaken. Ze ruďneerde bijna de show.
Het heeft reden dat ik de Grote Buck Howard genoemd word, Troy.
Niet de "Oké of de gevallen Buck Howard. " "De Grote Buck Howard!"
Dat weet ik, het spijt me. - Ik wil geen van beiden nog zien tijdens ons verblijf hier.
We huren onze eigen wagen. Een goedkope, en rijden zelf. Begrepen? - Oké.
Ik stond bijna voor joker vanavond, Troy. Het publiek dacht dat we clowns waren.
Trouwens, jij bent onze steunpilaar. - Ik kon niet weten dat ze dat ging doen.
Je had alleen maar kunnen weten dat je iemand bent die waakzaam is, maar...
dat ben je kennelijk niet.
Wil je mijn kleedkamer verlaten, asjeblieft.
Hij zei dat we het verknalden. Ja, inderdaad.
We houden allen van dezelfde man. - Ik weet niet wat je te zeggen, maar zo zal het verder gaan.
Hij wou dat je er één van deze kreeg.
Dat is klasse...
wij verknallen zijn ganse show en hij is nog zo goed om me een mooie foto te geven.
Ik zal die goed bewaren, Troy. - Dat weet ik.
Wie is dit? - Dat is Alan, Buck's vorige assistent.
Er staat een heel artikel over hem. Buck besterft het als hij dit ziet.
Wel het is hard voor hem om je slecht te voelen, hier wil hij enkel maar slagen uitdelen.
Hoe kan je zoiets doen, en hoe vindt hij het geld. En ik weet dat jij het weet.
Ik weet het niet.
Ik hoorde dat er iemand meereist die binnenglipt, en hem vertelt waar het geld is.
Hoe, wanneer? Ze houden hem steeds in de gaten. - Maar matigt iemand aan.
Die is er niet. Dat is niet praktisch.
Buck zou daar een gans jaar iemand voor nodig hebben, daarvoor is hij te krenterig.
Jij bent lief. Je wil graag geloven dat hij echt is.
Binnen een week is dit voorbij...
Niet dat het... Ik bedoelde niet over...
Ik werk gewoon niet graag met... Jij bent prima, dit was mooi. - Het is al goed.
Het spijt me. Ik hoef hier niet eens te zijn...
Ik ga terug naar mijn eigen... kamer.
Ja, je zou beter naar je kamer gaan. Ga maar. Ik zie je morgenvroeg. - Wat!
Doe maar. - Troy ik...?
Hou je me voor de gek? - Nee, blijf maar.
Op dat moment kon ik maar echt één bedenken. Dank God dat ik niet wegging voor Cincinnati.
Het stadscomité was nochtans niet meer zo lief voor Buck.
Maar dat was niet zo erg, want het ganse weekend ging over zijn grote truc.
Buck rekende er op dat alles voor hem zou veranderen. En elke dag leek dat wel zo.
Je bent goed hiervoor met zoveel publiciteit. - 300 Tot nog toe, de pers doet goed werk.
Ja, zeg hem maar om zich klaar te maken. We zitten goed. - Oké.
Bedankt, mevrouw. Hallo, hier ondertekenen, en die kant op.
Bedankt. Stilte, asjeblieft. Ik heb volledige stilte nodig.
Ik begon reeds om een mentale foto van iedereen hier te nemen.
Als ik voel dat je niet geschikt bent, voor deze opdracht dan zal ik op je schouder tikken,
en voor je eigen veiligheid...
ga je naar aan de kant waar je een toeschouwer bent...
en niet langer een deelnemer.
Focus je op mij en laat geen stimulans van buiten uit.
de kleine luchtbel tussen ons breken.
Het word stilaan de ideale groep. We zijn bijna klaar om te beginnen.
Leden van de pers, we zij opgetogen dat je hier bent...
maar om je taak over dit gebeuren naar alle vermogen te kunnen uitvoeren,
raad ik je aan om niet te aandachtig te luisteren naar wat ik ga zeggen. Asjeblieft.
Dus, laten we nu beginnen. Dames en heren luister enkel naar het geluid van mijn stem.
Ik tel nu van 1 tot 20.
Tijdens het tellen voel je jezelf stilaan moe worden,
meer zelfs. Uitgeput.
Maar dat is goed.
Je bent op de juiste plaats gekomen. Dit is de ideale locatie om te gaan liggen en te rusten.
Je beslist om jezelf te laten neerzakken op de grond. Doe maar.
Eén, twee, drie,
vier, vijf, zes,
zeven, acht...
Wat ga je doen? - 9, 10, 11, 12...
Jerry Springer had een ongeval, ze doen alles om het te kunnen uitzenden.
Jerry Springer was ooit de burgemeester van Cincinnati.
Waarom kwamen ze niet terug? - Ze zijn naar de snelweg, kom op.
Twintig.
Bekijk dat eens.
Jerry Springer had een ongeval op een snelweg. ledereen is opgeroepen om het te verslaan.
Wie? - Jerry Springer, hij heeft een bizarre TV show.
Voordien was hij de burgemeester van Cincinnati. Hij is dus populair hier.
Het is deze speld. Die is vervloekt.
We zijn weg.
Ik geef het op.
Buck? - Wat is er?
Deze mensen slapen nog.
Wakker worden.
Bedankt voor je komst.
Het spijt me van je voorstelling.
Nogmaals? De ganse lokale pers is vertrokken voor een verkeersongeval - Ja.
Ja. - Waarom bracht je geen nationale pers van zoals ik vroeg? Die hadden niet moeten weggaan.
Ik probeerde het, maar niemand wou komen.
Nee, natuurlijk niet, want je was zo hard bezig met Troy, dat je geen tijd had voor mij.
Buck. - Zwijg. Ik deed net één van de grootste stunts in mentalisme, en niemand zag het.
Dit zou alles voor mij veranderen.
Jullie beiden hebben mijn toestemmingen maanden vertraagd.
En jij bent morgenvroeg ontslagen, dat beloof ik je. We gaan, Troy.
Ik geef je dit. Ik wou dat je het liever niet wou zien.
Maar nu geef ik er geen moer meer om. Tot ziens, Buck.
Buck, je kan niet zomaar... Laat maar. Valerie?
DE (NIET ZO) GROTE BUCK HOWARD.
Valerie, wacht even. - Ik wil hier weg, mijn bloed kookt.
Dat neem ik je niet kwalijk. - Ik ben klaar, Troy. Zo ben ik nog nooit aangesproken.
Dat weet ik. Ik ook.
Hij is in oké. We houden hem nog een nacht voor wat testen, maar ik denk dat het uitputting was.
Echt waar? - Het komt dus goed? - De zenuwen denk ik, we zien niet dadelijk de volle schade.
Bedankt.
Spijtig. - Ja.
Het was leuk bij je te zijn, Troy.
Ik ben voortdurend in L.A, en ik bel je misschien nog wel als ik in L.A. ben.
Veilige reis. - Oké.
Nog één voorstel? Je moet deze baan opgeven.
Je kan beter dan dit en ik ken mensen, ik kan je waarschijnlijk wel helpen.
Het spel is uit voor Buck, en iedereen weet het behalve jij.
Nee het is niet levensbedreigend, hij is gewoon in flauwgevallen.
Mijn vrouw zal me verlaten, als ik naar een klant moet in mijn vakantie.
Ik kan niet gaan. Enkel als mijn leven in groot gevaar is.
Wat moet nu dan doen, Gil? - Hoe bedoel je?
Kan ik iemand bellen of verwittigen? - Nee, Troy er is niemand. enkel jijzelf.
Oké.
Ik wil Edward en zijn walgelijk tijdschrift aanklagen.
Zakelijk gezien dan. Ze waren bedrieglijk, en kwaadwillig.
Om maar te zwijgen over dat ik op de frontpagina moest staan.
Het spijt me over sommige uitspraken van me tegen je, ik was te opgewonden.
Ik vertelde het nooit, maar ik was 61 keer op de Tonight Show.
Maar nooit meer in de laatste 10 jaar van Johnny.
Ik weet niet waarom. Ze belden gewoon niet meer, niemand zei ooit waarom.
Zelfs de dag dat Johnny stopte, hoopte ik dat ze nog voor een laatste show zouden bellen.
Maar dat deden ze ook niet.
Toen besefte ik al dat het bijna voorbij was voor mij. Sindsdien ontken ik dat steeds.
Het is triest.
Je vermaakt nog steeds veel mensen, Buck. Je zet nog steeds een goede show neer.
Hoe is het vandaag Mr... Howard?
Vreselijk! Hoe is het met Geri Singer?
Je bedoelt zeker Jerry Springer. Het was een licht ongeval. Hij is gisterenavond ontslagen.
Het spijt me om dat te vernemen.
Buck zo zien was erg. Ondanks alles kreeg ik niet bepaald genegenheid voor hem,
maar iets in die aard. Dit was het einde dus.
En zoals Valerie al zei: Dit was het einde voor Buck.
De legendarische mentalist Buck Howard stortte in en werd gisteren vervoerd naar het hospitaal.
Volgens het verschillende rapporten zou Mr. Howard lijden aan een volle mentale instorting
na het voltooien van een nieuw wereldrecord tijdens een verbazende prestatie...
Buck Howard is het best gekend door zijn optredens bij de Tonight show van Johnny Carson.
Onze reporter Justin Kinley was ter plaatse gisteren en heeft deze opnames exclusief.
Mr. Howard ging er volledig in op.
Bloemen voor Mr. Howard.
Bel Gil en zeg hem dat ik in de gevarenzone zit, hij weet wel wat dat betekent.
Deze trein verlaat het station, en wij moeten er op zitten, Troy.
En breng deze bloemen naar degenen die ervan houden.
De legendarische mentalist Buck Howard beter gekend door
zijn vele optredens bij de Tonight show van Johnny Carson.
verliet vrijwillig het hospitaal van Cincinnati op maandag
na het voltooien van een hoogstaande stunt, waar hij 800 in slaap bracht.
Mary Hart was nog maar het begin, niemand had het kunnen voorspellen
maar plots was Buck hip.
David, geweldig dat je er bent we hebben een grote verassing voor je,
dames en heren, de grote Buck Howard.
Ik hou van deze stad.
Ik hou van deze planeet, dat geeft me een goed gevoel.
Dank je Buck, dank je, waarom schudden we niet mentaal de handen.
Weet je wat er omgaat in de jeugd, wat vind je van de jeugd van tegenwoordig.
Ik heb enig inzicht, en mijn grootste zorg zijn de drugs.
Vandaag gaan we één van Buck Howards recepten klaarmaken.
Uit zijn nieuwe boek, 'Mentaal gekookt', na deze foto heb je iets laten doen,
zo rond je ogen denk ik.
Nee, er is niets veranderd. - Je hoeft je niet te verdedigen.
Veel mensen laten iets aan zich veranderen. - Maar ik niet.
Ongelofelijk, je bent hip. Wist je dat wel? - Dat weet ik en dat ben ik altijd al Collin.
Het is Conan.
Fijn dat je er weer bent. - Het is geweldig om weer terug te zijn.
We hebben een vriend van je, die je lang niet gezien hebt.
Zullen we hem naar voren halen? Dames en heren, George Takei.
Gedurende dit krankzinnige circus kwam het telefoontje waar Buck op wachtte.
Het was Vegas, men sprak van een topattractie zelfs een langlopend contract,
maar Buck reageerde niet, waarom ook, hij was grootser dan ooit tevoren.
Hij was groter dan ooit en wou terug, naar waar het allemaal begon.
Dit is de The Tonight Show met Jay Leno, met als gasten Kevin Eubanks, Tom Arnold
en mentalist Buck Howard.
Als je gelijk hebt, heb je gelijk, ik heb geen idee.
Onze tijd raakt op,
kwam je iets promoten? - Nee, ik hang gewoon wat rond.
Ik weet niet waar ik anders heen moet.
We moeten stoppen, we hebben geen tijd meer voor de mentalist Buck Howard,
omdat we zoveel te doen hadden met Tom. Hij komt een volgende keer, tot ziens iedereen.
Blijf kijken, tot ziens allemaal. - Dus ik moest plaatsmaken voor Tom Arnold.
Ik weet niet eens wie dat is.
Sorry Buck, m'n vrouw verliet me voor een rijke vent
en m'n moeder werd gearresteerd, dus ik had veel aan m'n hoofd.
Het ging maar door.
Herken je dit, 1978. Tom Wild in het Colosseum hij tekende...
Buck, ik moest van Jay zeggen, dat het hem erg speet, het kon niet anders.
Dank je Buck, je bent geweldig.
Kom op, je bent niet de eerste die gedumpt wordt.
Jij bent de volgende week aan de beurt.
Weet je hoe vaak ik in de Tonight Show zat? 61 keer.
Weet je hoe vaak Johnny Carson mij dumpte?
Nooit, nul, nada. Zeg maar dat Jay z'n verontschuldiging in z'n reet kan stoppen.
Wil je de volgende week in de show of niet?
Die man is satan en Buck Howard werkt niet met satan.
Gil, bel Vegas en vraag wat ze te bieden hebben.
Welkom terug in Vegas Buck. - Dank je.
Dan Green, aangenaam.
Michael Perry. Wat een handdruk, jij bent echt Buck Howard.
Fantastisch.
Trouwens geweldig werk met de Stewards. John en Martha.
Ongelofelijk. - Buck je ziet er geweldig uit, dat...
Luister ik ga je onderbreken.
Buck, zoals Gil al weet, na je comeback vinden we,
dat Vegas de perfecte plek is. We willen je niet beledigen,
maar we hebben wat onderzoek gedaan. - En Gil stuurde een paar nieuwe banden
die we lieten zien aan een focus groep en...
Het magische, streep, mentalisme, de hypnose, waar je naar je geld zocht, scoorde heel hoog.
Maar de piano en het cabaret deel niet zo.
Niet echt slecht. - Nee, maar...
Wat denk je?
Ik wil terug naar Vegas en ik wil niet dat de mensen het beu worden,
van die piano en het cabaret en ik sta open voor suggesties.
Geweldig, goed, daar zochten we naar. - Da's Teddy, ik ben zo terug.
We veranderen niet veel, het is de Buck Howard show.
Buck, ik moet je wat vertellen over mijn moeder...
Dit was Buck, de hysterie was voorbij en dit was wat er over was.
Misschien was dit waar Buck thuishoorde. Terug in Vegas,
met zijn naam op de lichtreclame.
Dames en heren, de man die de zintuigen prikkelt,
uw geest verruimd en uw ziel doet sidderen.
Hier is de grote Buck Howard.
En uw nummer is 17. - Oh mijn God.
Is dat niet te gek mensen, te gek.
Dames en heren, in een ogenblik zullen deze brave burgers wakker worden,
door het knippen met m'n vingers. Ze zullen geloven,
dat iemand hen kleren heeft afgepakt en denken, dat ze naakt voor u staan.
Is dat niet te gek?
Het kan niet beter.
Dames en heren, deze mensen gaan mee om te controleren dat er geen trucs zijn,
en ze zullen mijn honorarium in cash verstoppen in het publiek.
U krijgt mijn honorarium, oké? Zullen we?
Daar gaan we.
Buck, mag ik je wat vragen.
Hoe doen ze dat met je geld? - Hoe bedoel je?
Het Casino betaalt je vast maandelijks, ligt daar dan een week honorarium?
Ik ben gewoon nieuwsgierig.
Hallo, ik werk voor het Casino en dat is een goede vraag,
we hebben de afspraak met Buck dat als hij het geld niet kan vinden,
er een bedrag van z'n honorarium voor de show wordt gedoneerd aan de liefdadigheid.
Saai.
Ze zijn er klaar voor.
Mr. Howard, ze zijn er klaar voor. - We gaan er op af.
Toen ik hem zag teruggaan, om z'n show af te maken
voelde ik dat het tijd werd, om verder te gaan. Ik was zijn toermanager
en zij toerdagen waren voorbij.
Voor deze act, heb ik volledige stilte nodig.
En een absolute concentratie. Dank u.
Buck heeft het gefikst.
Zijn show was veranderd, de duiven, de sjaals, maar Buck leek het goed te vinden.
En ondanks alles, kwam zijn show neer op dit, zijn belangrijkste act.
Hetgeen waarvoor hij bekend stond.
Gil, is alles oké met hem? - Ja hoor.
Maar toen, voor het eerst in z'n bijna veertig jarige carričre,
kon Buck z'n geld niet vinden.
En toen, was het zomaar voorbij.
Daar zitten we dan, wat ga je nu doen?
Ik ben aan het schrijven. - Echt waar? Voor een krant?
Nee, iets totaal anders. - Oh, iets waar ze niet voor betalen.
Uiteindelijk wel hoop ik, maar tot nu toe niet.
Je weet het niet, omdat je nog klein was, maar jouw mam en ik hadden het bijna niet gered.
Wij hebben gestreden. - Om mij daarvoor te behouden, ik weet het.
Dat klopt, maar ik had geen keus, jij wel.
Je komt weer thuis, zet de zaken op een rij, gaat weer naar school, luister naar me.
Amusementsrechten. - Pa, ik wou dat ik weer naar school kon.
Het zou me vast lukken, maar ik kan het niet. Ik moet dit proberen.
Het kan een droom zijn, het mislukt misschien, maar ik moet het geprobeerd hebben,
want anders word ik nergens gelukkig in.
Veel succes.
Je beseft, dat het woord schrijver niet echt lol betekent.
Eet je ontbijt en breng me naar het vliegveld, ik moet weg uit Los Angeles.
Mijn pa had gelijk, ik moest geld verdienen. Maar ik had van Buck geleerd,
dat als je doet waar je van houdt, je op magische wijze je geld vindt.
Hoe gaat het? - Goed.
Dat is Johnathan Finerman. - Ja, weet je dat nog?
Ik werk bij hem en we repeteren constant. - Ik keek altijd naar hem, geweldig.
Maar waarom wil hij mij ontmoeten?
De assistent schrijver werd ontslagen en ik noemde jouw naam,
het kan goed voor jou uitpakken,
de meeste assistenten maken binnen twee jaar promotie.
Normaliter doe ik dit niet, maar ik moest jou ontmoeten. Jij werkte voor Buck Howard?
Ja, dat is zo. - Ik ben al fan sinds m'n jeugd.
Ik deed zelf wat aan amateur goochelen.
Ik ben ergens nieuwsgierig naar, niets belang- rijks. - Ik weet niet hoe hij dat geld vindt.
Dat wou ik niet vragen.
Is hij een homo? - Geen idee, ik zag hem nooit met iemand...
Dat met dat geld snap ik, dat is bedrog. - Echt waar, hoe dan?
Hij draagt een oortje.
Daar heb ik van gehoord, over een man die meereist en zegt waar het geld ligt.
Dat had ik toch zeker moeten merken.
Ze reizen apart, niemand weet hoe die man er uit ziet.
Hij ziet waar het geld is, gaat naar de WC, of z'n auto, dat kost maar een seconde.
Hij fluistert via de microfoon in Buck's oortje, 'derde rij, de vrouw in de groene trui'.
En zijn werk zit er op.
Ik geloof het niet.
Je bent loyaal, dat mag ik wel.
Jeetje, dat Buck Howard op je CV je een baan bezorgt.
Heel erg bedankt dat je dit geregeld hebt, het ging erg goed.
Ik moet hier zijn.
En hoe gaat het met je vriend? - Vraag je omdat je bezorgd bent?
Ja natuurlijk, ik ben heel bezorgd.
Ik bel je. - Oké.
Het liefst's avonds laat, dronken. - Altijd.
En zo begon m'n nieuwe leven, maar ik dacht nog vaak aan Buck.
Hij verdween na die avond in Vegas.
Ik was benieuwd naar wat er mis was gegaan, Buck had nog nooit z'n geld niet kunnen vinden.
Het klopte niet, maar het bewees dat hij echt was.
Als je d'r over nadenkt, dan kan alleen bedrog, 100% goed werken.
En toch wilde ik graag weten, of het hem goed ging en ik wou met hem praten.
Kom binnen.
Hallo Buck. - Troy, mijn hemel, hoe is het?
Ik heb je iets meegenomen. - Die Brandy... dank je, wat doe je hier?
Ik dacht, ik ga eens kijken naar de show. - Kom binnen.
Buck, nog 30 minuten. - Troy, dit is Russel, m'n nieuwe toermanager.
Troy deed jouw werk eerst en wist dat hij er netjes uit moest zien.
Je stropdas. Je bent niet in een bar, kom maar terug als het nog vijf minuten is
en ik water nodig heb.
Daar staat water. - Da's gedestilleerd, ik ben geen strijkijzer,
ik drink bronwater. Weet je nog? Dank je.
Dus je bent weer terug. - Nooit opgeven Troy.
En waarom ben je hier?
Hoe kwam dat in Vegas, was dat opzet? Want dat is het enige, wat ik kan bedenken.
Ik weet dat je een oortje draagt en dat er iemand in het publiek zit,
die zegt waar het geld ligt. - Het is waar,
dat gerucht over dat oortje bestaat al lang, wil je het controleren.
Nee, het is niet belangrijk.
Ik snap het, het is een show, je wilt de mensen entertainen.
Ik wil gewoon zelf graag weten, wat er gebeurd is in Vegas.
Ik hoor eigenlijk niet meer thuis in Vegas, ik hoor thuis op plekken zoals deze.
Ik hou van wat ik doe, ik hou van die stadjes, ik hou van die mensen.
Ik zou ze nooit bedriegen, nooit.
Kijk maar naar de show vanavond.
Dank u, ik kan niet zeggen hoe blij ik ben, om weer terug te zijn in Bakersfield.
Ik hou van deze stad.
Buck's show deed me iets, ik was voor het eerst deel van het publiek.
Het was zijn oude show, de aanpassingen van Vegas waren verdwenen.
En dat voelde goed. Het was eigenlijk prachtig.
Want ik weet dat u het nummer 77 noteerde. Toon het maar aan het publiek.
Als ik ze op hun linker schouder tik, zullen ze vast in slaap vallen op hun stoelen.
Toen de show het einde naderde, zag ik dat Buck
een kleine verandering had aangebracht en die was voor mij.
Al jaren lang zijn er geruchten dat ik een oortje gebruik voor deze act
en die geruchten wil ik vanavond weerleggen.
Is er een dokter aanwezig. - Er zijn er twee.
Wilt u beide op het toneel komen?
Neem deze instrumenten, en vertel het publiek
of ik zoiets als een oortje heb. - Niets te zien.
Om de meest kritische sceptici te overtuigen, doe ik deze kap over mijn hoofd
en ik wil u vragen te gaan klappen,
terwijl mijn honorarium wordt verstopt. En ik ben klaar.
Dank u. Geacht publiek, ik moet u nogmaals lastigvallen.
Ik heb voor de act complete stilte nodig.
Ik kon niet kijken, want ik wist dat Buck het niet zou vinden.
Wat Buck ook gebruikte in het verleden, een oortje of z'n eigen krachten,
het was nu verdwenen.
Voor het eerst wou ik, dat Buck er altijd zou zijn,
in kleine stadjes om mensen te tonen, dat het onmogelijke mogelijk was.
Dat er magie was in deze wereld. Maar dat mocht niet zo zijn.
Deze keer, was het echt voorbij voor Buck.
Meneer u hebt het geld. - Sorry, ik heb het niet.
Meneer, u hebt het geld in uw linker zak.
Ik hou van deze stad.
Vertaling Simply ReleaseS TopperS Snowii && Jopie123